De leukste kant van Punt Uit is misschien de letterlijk ‘levende’ muziekstijl.
Veel muziek wordt eerst ‘gemaakt’ naar aanleiding van gebeurtenissen,
aanvragen, buitenlandse avonturen en wat dies meer zij.
Neem het Stabat Mater in vreemde maar -als alle stemmen goed samenvallen en solisten in een glanzende bui zijn- ontroerende vocaal versie.
Voor sommige misschien een gruwel om een prachtige en beladen duet van Pergolesi met een a-capella koor uit te voeren. Zeker als daar het thema ‘See me, feel me’ van de rockopera van de Who doorheen geweven wordt.
In het repetoire opgenomen n.a.v. Pantarijn muziektheaterproductie ‘Krach’ (2001-2002) waarvoor de Stabat Mater bewerking ooit was geschreven.
Enkele leden van Punt Uit zijn verbonden aan Pantarijn – scholengemeenschap.
Een ander voorbeeld van nieuw leven is een serie Elvis bewerkingen (Don’t be cruel, Can’t help falling in love en Little Sister). Gemaakt in antwoord op de vraag of Punt Uit mee wilde werken aan een Elvis-dag in cafe Het Gat, okt 2004. Een gelegenheid die met beide handen en grote vaart (in 3 weken geschreven én ingestudeerd) is aangepakt.
Naast de enthousiaste adhoc ondernemingen zet Punt Uit ook de tanden in beproefd en al eeuwenoud zangrepetoire.
Voor komend jaar zijn Purcel, Thomas Ford, Poulenc, Barber en Vaughan Williams in ons midden, en staan er bewerkingen van "Sting" van de "Police" op ons programma.